ไม่ได้อัพมานานเลย วันนี้ไม่มีไรทำ ขอซักหน่อย

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวานไปดูหนัง Meet the Fockers มากะยัยแพท ชีวิตเหมือนกับเป็นวันหนึ่งธรรมดา เเต่ทะว่า...

กลับบ้านมากดกริ่งเรียนคนมาเปิดบ้าน...1 ติ้ง...2 ติ้งหน่อง...3 ติ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน่องๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...เฮ้ย ไม่มีใครอยู่บ้าน แปลกมากรึว่า ขโมยขึ้นบ้าน ยกเค้า ps1 กับ com เจ๊งๆไปแล้ว???

ลนลานๆ จะปีนไม่ปีนดีอยู่ซัก 5-10 นาที ก็มีหญิงคนนึงเดินมาจากหน้าปากซอย... ปริศนาไขกระจ่างเเล้ว อ้ายพี่ทรัพย์ (คนใช้ที่บ้าน) ออกไปซื้อของกินนี่หว่าไม่น่าเปนห่วงบ้าๆเลยเรา

หลังจากที่พ้นคดีมา ก็เข้ามาจุ้มปุ้กเล่นคอมกระจอกๆ จนถึงดึก ทันใดนั้น ได้มาเเขกไม่รับเชิญเข้ามาในบ้าน เราไม่รู้ว่ามคนร้ายเข้ามาทางไหน มันเจาะกระจก รึว่ามาทางท่อระบายน้ำ (โปรดคิดถึง Metal Gear) มันเป็น Professional จิงๆ เเย่เเล้ว!! เราอยู่ที่ชั้น 1 พร้อมกับคนร้ายเพียงลำพังนี่นา ได้ยินเสียงบางอย่างเดินอยู่ในมุมมืดที่เราไม่เห็น มันมักจะเดินผ่านหางตาไป มันกำลังทำให้เราเหนื่อยล้า!! ถ้าเราหลับไป มันต้องเข้ามาฆ่าเราเเน่ๆ >3< เราก็คิดขึ้นได้ ไม่ได้ๆ ต้องฆ่ามันก่อน!! เข้าครัวหยิบอาวุธที่ดีที่สุดในบ้าน....>>> ไม้กวาด <<< เราหยิบไม้กวาดพาดบ่า พร้อมจะสู้ทุกเวลา

พอเรากลับมาที่ห้องรับเเขกนั้น นาฬิกาได้ตีเวลา 3 นาฬิกาพอดี เราเบี่ยงเบนความสนใจไปเพียงชั่วครู่เท่านั้น พอหันกลับมาที่ห้องโถงนั้น ..... เราได้เเต่ยืนสั่นด้วยความกลัว มะ มะ มะ มัน...โผล่ออกมาเเล้ว!!! ตัวมันดำเมี่ยม สูงใหญ่ ท่าทางน่าเกรงขาม เดินตรงเข้ามาหาเรา เราสะกดความกลัว หวดไม้ออกไปอย่างไม่คิดชีวิต... มันหนีครับ มันหนีหายไปจากสายตาผมอีกครั้ง!!

ผมฉวยโอกาสนั้น วิ่งหนีขึ้นชั้นสอง lock ประตูหน้าต่างเก็บตัวอยู่ในห้องทันที

ปล. ถ้าเปนเพื่อนเราจะรู้ว่ามันคืออะไร
ปล2. คดีทั้งสองนี่จะเอาไปรวมเล่มดีมั้ยคับ เรากลัวจะเสียชื่อปู่โคสุเกะ จังเลยอ่า วิ่งหนีคนร้าย

แก้ไขเมื่อ 27/1/2548 14:09:00

วานนี้ตื่นเช้าพิเศษมาก บ่ายสอง (พ่อนอนรวดเดียว 10 ชม.) ตื่นมาก็นึกขึ้นได้ วันนี้มีนัดกินข้าวเย็นกะเพื่อนๆจากวอริกนี่หว่า โอเชๆ เช้านี้ไม่กินข้าวๆ ...10 วิ ให้หลัง... "โครกครากๆ" เออ กินก็ได้ๆ ไม่ต้องร้องไห้ เจ้ากระเพาะ กินเสดก็นั่งเล่น ro เถื่อนกะเจ้าคิด เกือบได้เปน high priest เเละ แต่เเพทโทรมาเรียกไปบิ๊กซีซะนี่ อ่ะๆ บอกเจ้าคิดไปกินข้าวนะ เเล้วเปิดทิ้งไว้เลย (ดูดซะ) อืมมม เเล้วกินที่ไหนล่ะเนี่ย ไปไม่เปน เลยต้องเรียกเเท๊กกะซี่ คันเเรกจอด ... พี่ท่านบอก รถเเถวนั้นติด ไม่ไป ... เเป่ว คันที่สองถึงจะได้ไป ตอนอยู่ในรถ เเพทโชว์พาวด้วยการบอกว่า จำได้ๆ เเถวนี้ต้องตรงไปหรือเลี้ยวขวาเท่านั้นเเหละ ไม่มีทางไปทางซ้ายหรอก ... เเต่ว่า คุณคนขับบอกว่าไปทางซ้าย ก้ากกๆๆๆๆ เเตกยับๆไปถึงก็ราวๆเวลานัดเลยคือ 7.30

เดินเเท่ดๆไปถาม reception เเล้วเดินขึ้นไปที่ร้าน บอกชื่อเพื่อนไป โต๊ะโจ๊กคับ... = =a เอ่อ คมพันคับ (ลืมไป ต้องใช้ชื่อจิงนี่หว่า) ตามที่คิดเลย มีคนมานั่งรอก่อนเพียงคนเดียว คุณหนูเอมนี่เอง ใส่เเว่นเปนสาวเปรี้ยวมาเลยวุ้ย เจ้าอั๋นก็เดินตามมาทีหลัง เจ้านี่ได้งานทำเเล้วเเฮะ มาทั้งชุดทำงานเลย โจ๊ก(มาโนช)กะเเพน(เเจ๊ค) ก็ตามเข้ามา ไอ้เเพนมันผอมลงวุ้ย เเต่มันบอกว่าขึ้น ไรหว่า รึว่ามันซ่อนรูป ช่างมันพี่เเก้ว(นางเเบบกุลสตรี lolz)มา โห เฮ้ย ตัดผม! กลายเปนอาจานจิงๆเเล้วสินะ ผมสั้นเเบบอย่างอาจานเเก่เลย (เจ้ได้ยิน ตาย! >o<)เจ้หมี เจ้ดา ไม่เปลี่ยนเลย มาพร้อมกับเรื่องเมาส์ต่างๆนาๆ เอาล่ะ คนเยอะเเล้ว ไปหาของกระเเทกท้องกาน เเต่ว่าไปเงอะๆงะๆ ตักไม่เปน= =a ครั้งเเรกเน่อ

กินกันไปซักพักก็ชุดที่สองมา เจ้าโอ๊ต เจ้าปุ๊ย เจ้ฝาเเฝดกู้ดกะกิ้บ (ตอนเเรกจำไม่ได้ว่าชื่ออะไร = =a เกือบต้องไปถามเเล้ว) ตกใจนิดๆ เจ้าโอ๊ตมันมาคนเดียววุ้ย เเล้วเจ้จาว(เเฟนมาน) ไปไหนว้า ไปฟังมานคุยกะกิ้บ ก็เลยเข้าใจ อ้าว มันเลิกกันเเล้วนี่หว่า กิ้บว่าซะเสียเลย ว่าจาวมันเห็นเเก่ตัวมานานเเล้ว คนสวยๆมานเปนเเบบนี้กานทุกคนเลยเรอะ = =a มีรุ่นน้องวอริกปีนี้มาคนนึง (ไม่รู้จัก) เเล้วก็ไอ้ตัวสายสุดนี่ ไอ้เพียวเลย ไอ้นี่เปนคนเตือนตูเมื่อวานว่าให้มา 7.30 รึเร็วกว่านะ เเต่มันกลับไปม่อสาวก่อนมาถึงบ้านเลย กว่าจะมา เกือบ 8.30 จากนั้นก็กินไป อืดไป คุยมั่วตั้วไป จน 9.15 ก็ปลีกตัวกลับบ้าน นั่งเเต๊กกะจี้กลับอีก โอย วันนี้เงินทองรั่วไหล เอิ้กๆ

กลับบ้านมา อิ่มอืด นั่งเล่น ro เถื่อนต่อปาย

วันนี้ได้ไปตึกอื้อจือเหลียงล่ะ เนื่องจากได้โอกาสให้ไปสัมภาษณ์งานตอน 10 โมง เเต่ว่าไม่มีรถ เลยต้องไปกะพ่อกะเเม่ ออกจากบ้านตั้งเเต่ 7.20 ไปถึง 8 โมง ที่นั่งที่ lobby ก็ไม่มี (เเง่ง) อีกตั้ง 2 ชม. เดินไปเดินมาไม่ไหวมั้ง เลยต้องไปหาร้านกาเเฟนั่ง ไปสั่ง latte 1 เเก้ว คนขายถาม กลางหรือใหญ่คะ (อ้าวเฮ้ย ไม่มีเล็กเหรอ) เราเลยตอบ กลางครับ เเล้วก็ดูที่เเคชเชีย 90 บาทถ้วน เวน ซวยจิงๆ ซื้อที่นั่งด้วยราคา 90 บาทเรอะเนี่ย นั่งซดกาเเฟไปลนไป จะโดนถามไรว้าเนี่ย นั่งไปเรื่อยๆ จน 9.30 เลยตัดสินใจขึ้นไปที่สำนักงาน รอจน 10.30 เเนะ กว่าจะได้เข้าไปจิงๆ เเล้วก็เห็นเพื่อนเดิน(เพื่อนเก่า มานทำงานอยู่ที่นั่นก่อนที่เราจะมาหมัก) เข้ามาในห้อง อ้าวเปนไงบ้างวะ บายดีป่าว ทักทายกันเสร็จก็มีผู้หญิงเข้ามาอีกคน เปนคนไทยอีก ก็เริ่มสบายใจ เออ คนไทยสัมภาษณ์วุ้ย สบายๆ เเต่เเล้วก็มีอีกคนเข้ามา โอ หัวทอง ...............ติ้ด (เซนเซอร์).................

ชายคนนึงยืนไร้วิญญาณอยู่หน้าสำนักงาน

เอาว้า ถ้าได้ก็โชคดี ไม่ได้ก็เสมอตัว (ปลอบตัวเอง) เเล้วก็ไปเที่ยวห้างซะเลย เดินๆไปก็เจอของขวัญชั้นยอด ตุ๊กตาเเรด น่ารักมากกก ตัวกลมดิ้กๆเลย น่าเอาไปให้เเพทที่สุด เเต่เดี๋ยวโดนตบหลังเปิดกล่อง (กัวเเฟนนี่หว่าเรา เออ ช่างเถอะ) ก็เลยไปซื้ออย่างอื่นซะงั้น

ไปร้านการ์ตูน เจอโคนัน 38 อึ้งไปเลย โอ้ นี่วิบูลย์กิจยังพิมพ์เรื่องนี้อยู่เหรอ หลังจากดองนับเเรมปี หยิบไปจ่ายตังเเล้วก็เผ่นเเน่บออกจากร้านทันที ก่อนที่จะได้เรื่องอื่นมาเปนของเเถมอีก

กลับบ้าน....สลบ